در زمانی نه چندان دور شعار مايكروسافت اين بود: روی هر ميز تحرير و در هر خانه بايد يك كامپيوتر وجود داشته باشد. ولی اكنون اين شعار مبدل به شعار جديدی شده است: هر كسی بايد يك كامپيوتر در جيب خود داشته باشد. يعنی افزايش قدرت مردم به كمك نرمافزار قوی كه در هرجا و هر وقت و با هروسيلهای قابل استفاده باشد.
البته اين همه داستان نيست. در هفته اخير شركت Dell، بزرگترين سازنده كامپيوتر، اولين كامپيوترهای دستی خود با سيستم عامل مايكروسافت را عرضه كرد. HP و Palm نيز در مدلهای جديد خود بر فناوری بیسيم و ارتباط تلفنی تمركز بيشتری داشتهاند و در يك حركت بیسابقه SPV موبايل جديد خود را با سيستم عامل مايكروسافت كه نسخه خاصی از ويندوز است عرضه نموده است.
صنعت كامپيوتر و صنعت تلفنهای همراه به طور همزمان به نقطه مشتركی رسيدهاند: ساخت كامپيوترهای دستي. نوكيا نيز كه بزرگترين سازنده تلفنهای همراه است، در مدل جديد خود برای كاربران حرفهای يك كيبورد تاشو قرار داده و برای دوستداران بازیهای كامپيوتری صفحه نمايش رنگی تعبيه كرده است. گوشیهای امروزی قدرت معادل كامپيوترهای روميزی 10سال پيش را دارند.
رقابت بين شركتهای كامپيوتری و سازندگان تلفن همراه باعث بهبود كيفيت و امكانات كامپيوترها میشود و واضح است كه در اين بين خريداران سود میبرند. به طور خلاصه بايد گفت اين دو صنعت كه زمانی جداگانه فعاليت میكردند، در حال آماده شدن برای يك رقابت سنگين هستند. هر دو معتقدند كه بزرگترين محصول بعد از PC. تلفن هوشمند با وسيله ارتباطی جيبی است و برای ساخت آن ايدههای متفاوتی دارند. صنعت كامپيوتر ميخواهد يك كامپيوتر همهكاره را در ابعادی كوچك عرضه كند و سازندگان تلفن همراه معتقدند كه در اضافه كردن امكانات جديد به گوشی بايد به آرامی عمل كرد تا كاربران به آن عادت كنند. البته هنوز برای قضاوت خيلی زود است. در حدود كامپيوترها فروش PCهای معمولی افت كردهاست و فروش كامپيوتر به شركتهای بزرگ نيز ثابت ماندهاست و بنابراين اميدها به سمت كامپيوترهای جيبی است. در تلفنهای همراه تقاضا برای تماس تلفنی معمولی رشد نكردهاست و در عوض خدماتی مثل ارسال پيام متنی، بازی كردن و خدمات GPS منابع رشد احتمالی هستند. از هماكنون قدمهايی در اين راه برداشتهشد كه لزوما همه آنها صحيح و عاقلانه نيست. به طور مثال شبكههای نسل سوم مخابرات ماهوارهای در حال برپايی در اروپاست و در حدود صدبيليون دلار برای امتياز آن هزينه شده است كه رقم بالايی میباشد. و اين فناوری هنوز به درستی كار نمیكند. به طور مشابه ميزان PDAها از حدود 10 ميليون عدد در سال فراتر نرفتهاست. حدود 20سال پيش كامپيوترهای روميزی جای كامپيوترهای غول پيكر را گرفتند و اكنون بازار كامپيوتر روميزی به پايان خود رسيده است. بنابراين حركت به سوی كامپيوترهای جيبی بسيار عاقلانه و منطقی است. در ابتدای ظهور يك فناوری جديد در حدود بازار آن اغراق میشود و سپس ميزان فروش را دست پايين میگيرند. مثلا 20 سال پيش كامپيوترهای روميزی به نظر نمیرسيد مشتریپسند باشند، ولی بعد از تغييرات فراوان تقاضای زيادی جذب كرد.
امروزه، تلفنهای هوشمند و كامپيوترهای جيبی به طور موازی پيشرفت میكنند و احتمال میرود محصولات متعددی از هريك بنابه نوع نياز مصرفكنندگان ظهور يابد. بايد انتظار محصولات كاملا متفاوت را هم داشت: شركتی به نام Danger، رابط جيبی میسازد كه تركيبی از دو نوع محصول مزبور است.